“Got my mojo working” in Byron Bay

Ken je het verhaal van die Almeloer die in zijn vorige blog aangaf een weekje in Byron Bay te zijn? Daarover later meer 😉 Na mijn mini verhuizing van Hostel The Arts factory naar Byron Beach resortsloeg het weer helaas ook om in Byron. De forecast voor de gehele week was regen, continue regen! Hallo daarvoor was ik niet naar Australië gekomen.. of toch wel?

Die regen gaf mij wel de reden om het eens allemaal wat rustiger aan te gaan doen, tot nu toe zat ik op de sneltrein van Australië. Continue het avontuur aangaan, vroeg opstaan de dag volplannen, ongezond eten en s’avonds de kroeg in. Continue in een rush leven. Nee die regen was de kans om alles van de afgelopen maanden eens te reflecteren. Daarnaast uiteraard de zoektocht naar een baantje om mijn reisdoelen te bekostigen.

Solliciteren, het enige wat daar mooi aan is, is de uitspraak van de woorden Curriculum Vitae. Voor de rest is het vervelend, saai maar noodzakelijk. Gelukkig had ik mijzelf niet voorbereid en dus geen Engelstalig c.v. Daarnaast heb ik nooit echt officieel vanuit het niks hoeven solliciteren. Ging vanaf mijn 15e eigenlijk vrijwel altijd via de spreekwoordelijke kruiwagens om mij heen in Almelo. O well, de bekende websites afstruinen naar jobs die enigszins op de route van mijn reisdoelen lagen. Brieven schrijven voor de functies, strawberry picker/packer, farm hand, banana picker, farm worker. Na een stuk of vijf brieven was ik er wel klaar mee. Naar mijn mening niet efficiënt en doeltreffend genoeg. Abonneren op Facebook groepen, room mates vragen om advies en telefoonnummers. privé berichten sturen via Facebook. Zodoende kwam ik erachter dat er in de buurt van Cairns veel banana farms zijn die vrijwel continue werk hebben vanwege het tropische klimaat en uiteraard de oogst van bananas!

Het volgen van de Facebook groepen bleek een gouden zet, veel informatie, lotgenoten en aanbieders van werk. Zo kwam ik in contact met een Australische-Nederlander die coördinator was voor een hostel in Mission Beach en werk had voor mij op een Banana farm. En zo gebeurd het dus dat een weekje Byron Bay verkort werd naar 4 dagen.

Yeah, werk gevonden in Noord-Australie en nu? Ik zat en Byron Bay en moest naar Cairns en vanuit daar 2uur met de bus naar Mission Beach, zo snel als mogelijk. Natuurlijk spoken de bad story’s die je leest door je hoofd (backpackers die reizen naar een job en vervolgens afgezet of bedrogen zijn/worden) maar dit voelde goed. Lets go, Lets go!

Vrijdag de 18e om 08:00 met een bus vanuit Byron Bay richting Brisbane om vervolgens om 15:00 het vliegtuig te pakken naar Cairns over alles heen vliegen wat ik nog van de East Coast wil zien ( Noosa, Fraser Island, Whitsundays en natuurlijk de Great Barrier reef) voor een job op een bananen plantage. En zo stap je dus van het ene onbekende in het andere onbekende avontuur.

Inmiddels is het 1ste paasdag en heb ik mijn eerste 4 dagen werken op de plantage erop zitten en ook mijn eerste loonstrook (extra motivatie) in ontvangst mogen nemen. Mijn werkzaamheden begonnen afgelopen week met de trossen bananen in de machine hangen, vervolgens de beschermhoes eraf halen en ze wassen, a dirty job maar niet te zwaar voor je lichaam. Daarnaast heb ik afgelopen week de trossen vanuit de bomen mogen tillen naar de kar (teriiing wat zwaar, 40kg op je schouders) helaas maar niks voor mij, na een halve dag dit werk dan ook overgelaten aan een Duitse backpacker. Ook heb ik het stringing mogen ervaren. Door het gewicht van de trossen vallen de bomen om als ze niet worden vastgezet met touw aan een andere boom. Mijn werkdagen starten dagelijks om 7:00 in de ochtend tot 16:00 in de middag, de vrijdag is een halve dag. Even wennen aan de vroege tijden hahaha

Om dit eentonige werk vol te kunnen houden heb ik mijzelf beloofd om na de eerste maand een Skydive in Mission Beach te boeken met een buddy die tegen die tijd ook in de buurt is. Naast het werken is er hier in Mission Beach niet veel entertainment buiten het hostel om. Zwemmen in zee gaat helaas niet vanwege de stingers (zeer giftige kwallen). Het hostel zelf heeft gelukkig een zwembad en gezellige backpackers, daarnaast vermaak ik me wel met Facebook, whatsapp, hangen aan het zwembad en lezen.

Iedereen een vrolijk pasen en tot de volgende!