The Hostel life at Mission Beach

Maar liefst 13 weken heb ik gewerkt (lees; overleefd) op deze plantage, hoofdzakelijk in de schuur waarbij de ene trailer naar de andere arriveerde. Dag in dag uit het zelfde ritueel waarbij ik de meeste tijd in absolute afzondering van enig medemens mijn werk deed. In stilte, enkel het geluid van naderende tractors, stromend water en om de dag twee honden die nieuwsgierig waren naar de inhoud van banana bunch (slangen, ratten, spinnen, gecko’s). Afhankelijk van de gemoedstoestand hebben vele onderwerpen die horen bij het leven de revue gepasseerd soms zelfs tot het gekke toe. Waarschijnlijk zal niemand me begrijpen maar het was one hell of an experience waarbij ik immens veel respect heb gekregen voor de boeren, hun medewerkers en uiteraard de backpackers die er toch maar voor zorgen dat er voedzame bananen in de schappen van de supermarkt komen te liggen. Voor mij echter even geen bananen meer.

Wat je uiteindelijk door die 13 weken/3 maanden op de plantage helpt zijn de vrienden en family van het hostel. Samen werken, eten en leven. Het sociale leven zoals ik dat in Almelo heb maar dan Down Under in een overwinter plaats voor 60+’ers, arbeiders en farmers. Overigens geen woord negatief over het dorp en haar inwoners, zo ontzettend relax, cool en easy going vind je ze in Nederland niet. Daarnaast moet ik het doen zonder fastfood, zijn alle winkels stipt om 17:00 gesloten en de buurtkroeg die sluit net voor middennacht. Wat blijft er dan over? Je raadt het al, hostel Scotty’s Beach House met daar ongeveer 30 backpackers. Oftewel The Scotty’s Family, dagelijks chic-chats aan de stamtafel, vaak onder het genot van een echte Hollandia (lees: biertje). We spelen kaart- spelletjes (lees: drank-) hebben een Xbox360 en zijn geregeld op het strand te vinden. Beach party met Deejay David en een kampvuur alsof het de normaalste zaak is van de wereld. Maandagavond stipt om 19:30 claimt een overgroot deel een stoel voor de nieuwste aflevering van Game of Thrones. Alrick een Fransman had me overgehaald om deze serie te gaan volgen, 5 seizoenen in twee weken gekeken om vervolgens ook mijn stoel te kunnen claimen. Wat een meeslepende serie, ik ben GoT verslaafd. Winter Has Come!!

Een paar weken geleden spotte ik op een Facebook een advertentie van Jos (The Farm Coördinator van Scotty’s) met daarin de vraag naar General labourers, Carpenters en painters. Het hostel is namelijk verkocht en de nieuwe eigenaren willen het graag renoveren en upgraden. Natuurlijk heb ik deze kans met beide handen aangepakt, farmwork opgezegd en bijna drie weken geleden begonnen als Master Painter @ Scotty’s samen met enkele backpackers. Een behoorlijke klus die naast een unieke ervaring ook de nodige Australian dollars oplevert. Wat uiteraard handig is voor het vervolg van mijn reis! Ik schat dat deze renovatie nog ongeveer 6 weken duurt daarna wordt het echt weer tijd om verder te reizen. The Outback in en daarna Zuid-Oost Azië? Who Knows, ik ga het de komende weken onderzoeken en afwegen.